Parki narodowe Pomorza Zachodniego: Woliński i Drawieński
Parki narodowe Pomorza Zachodniego to dwa różne światy przyrody. Jeden jest nadmorski, z klifem i wodami Bałtyku, a drugi leśno-wodny, ukształtowany przez rzeki i sandrowe równiny. Który z nich lepiej pasuje do planowanej wyprawy? W naszym zestawieniu zebraliśmy konkretne dane o Wolińskim Parku Narodowym i Drawieńskim Parku Narodowym, aby ułatwić tę decyzję jeszcze przed wyjazdem.
Parki narodowe Pomorza Zachodniego - czym się różnią?
Oba obszary chronią cenne przyrodniczo tereny, ale każdy robi to w innym krajobrazie. Woliński leży na wyspie Wolin i obejmuje także pas wód Bałtyku, dlatego jego tematem przewodnim są morze i wysoki klif. Drawieński chroni młodoglacjalny krajobraz równin sandrowych, więc o jego charakterze decydują rzeki i lasy.
Różnice najłatwiej zobaczyć na czterech kryteriach. Pod względem krajobrazu Wolin oferuje wybrzeże z klifem Gosań, a Drawieński system rzek Drawy i Płocicznej. Powierzchnia obu obszarów jest zbliżona, bo Woliński zajmuje około 10 937 ha, a Drawieński według administracji 11 535,66 ha. Symbolem pierwszego jest bielik, a drugiego wydra. Co do obserwacji, na Wolinie czeka klif, bielik i zagroda pokazowa żubrów, natomiast w Drawieńskim uwagę przyciąga 169 gatunków ptaków oraz 42 gatunki ssaków, które występują na terenie rzek i lasów.
Woliński Park Narodowy - klif Gosań, morze i bielik
Woliński Park Narodowy utworzono w 1960 roku rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 marca 1960 roku. Obejmuje on część wyspy Wolin, największej polskiej wyspy, a jego powierzchnia wynosi około 10 937 ha. Do granic włączono pas jednej mili morskiej wód przybrzeżnych Bałtyku, dlatego był to pierwszy polski park obejmujący obszary morskie.
Najbardziej znanym punktem tego terenu jest klif Gosań. Ma około 93 metrów wysokości i uznaje się go za najwyższy aktywny klif polskiego wybrzeża. To dobry cel dla osób, które szukają widoku na Bałtyk, bo przy takiej wysokości klif Gosań należy do najbardziej charakterystycznych miejsc w parku.
Symbolem parku jest bielik, którego widać w logo. Ten ptak w parku występuje i gniazduje, więc nie jest to tylko element graficzny. Osobną atrakcją pozostaje zagroda pokazowa żubrów, położona około 1,5 km od centrum Międzyzdrojów. Przodkowie tamtejszych żubrów zostali sprowadzeni z Białowieży w latach 70. XX wieku.
Drawieński Park Narodowy - rzeki, lasy i wydra
Drawieński Park Narodowy utworzono 1 maja 1990 roku, aby chronić młodoglacjalny krajobraz równin sandrowych z ekosystemami wodno-leśnymi. Według administracji jego powierzchnia wynosi 11 535,66 ha, czyli jest nieco większa niż powierzchnia Wolińskiego.
Krajobraz wyznaczają rzeki Drawa i Płociczna. Zwierzęciem herbowym została wydra, która dobrze oddaje charakter terenu, gdzie rzeki tworzą oś całego krajobrazu.
Statystyki Drawieńskiego Parku Narodowego pokazują skalę jego różnorodności. Podają 169 gatunków ptaków, w tym 151 chronionych, oraz 42 gatunki ssaków, w tym 19 chronionych. Osoby, które lubią obserwować przyrodę, znajdą tu więc teren o dużym potencjale, a każda wyprawa wzdłuż rzek daje szansę na spotkanie z innym gatunkiem.
Który park narodowy wybrać?
Woliński to wybór dla tych, którzy chcą zobaczyć morze, klif Gosań i bielika. Drawieński będzie bliższy osobom szukającym rzek, lasów oraz obserwacji ptaków i ssaków, a jego znakiem rozpoznawczym pozostaje wydra.
Szczegóły dotyczące zwiedzania najlepiej sprawdzić bezpośrednio u administracji danego parku. W naszej ocenie warto zaplanować wizytę w obu miejscach, bo parki narodowe Pomorza Zachodniego razem pokazują pełny obraz przyrody tego regionu. Zachęcamy do poznania i nadmorskiego klifu, i rzek, które płyną przez drawieńskie lasy.